یوه جنکۍ او یوه هلک چې پر یوه بل باندې مئینان وو او په خپل منځ کې سره غږیدل، جنکۍ له هلک څخه پوښتنه وکړه:
ولې در باندې ګرانه یمه؟ د څه لپاره راباندې مئین يي؟
هلک وویل: په دلیل یې نه پوهیږم.... خو د زړه له کومې درته وایم چې راباندې ګرانه يي
جنکۍ په ځواب کې ورته وویل: ته یې په دلیل نه پوهیږي، نو څنګه زه درباندې ګرانه یمه؟
څنګه ویلی شي، چې درباندې مئین یم؟
هلک وویل: له زړه درته وایم چې پر دلیل یې نه پوهیږم، خو کولای شم چې درته په ثبوت یې ورسوم.
جنکۍ وویل: زه په ثبات رسول څه کوم ماته یې دلیل ووایه. ګوره ګرانه! زما یو ملګری کولای سي چې ماته د هغه د مئیندا دلیل ووايي او ته وایي چي زه نه پوهیږم!!!
هلک وویل: ښه سمه ده وایم!!!
په دې چې ښکلي يي
ښکلی او په زړه کښینستونکی غږ لري
تل راته اهمیت راکوي
مینه ناکه یي
د پام وړ يي
ستا د ټولو خویونو په خاطر
ستا د مهربانۍ په خاطر
اوس پوه شوي؟؟؟
جنکۍ د هلک له ځوابونو ډېره خوشاله شوه او په کړس کړس یې ورته وخندل.
له بده مرغه څو ورځې وروسته جنکۍ د موټر د ټکر له کبله ټپي شوه او د کوما په حالت کې وه.
هلک چې خبر شو، نو پوښتنې ته ورغی او د هغې سر ته یې خپل لیک کېښود، چې په لیک کې داسې لیکل شوي وو:
که چیرې داسې وي چې مېنه په رښتیا هم تل باید یو دلیل ولري، لکه دا اوس، نو بیا ما ته ستا د مئیندو لپاره کوم دلیل نشته!
ایا مینه دلیل غواړي؟
یه!!! څرګنده ده چې دلیل نه غواړي!!! نو زه تر دې ګړۍ پورې هم لا پر تا مئین یم.
رښتینې مېنه هېڅکله نه مري، هغه چې له منځه ځي هغه هوس وي.
خامه او نیمګړې مېنه وايي: «را باندې ګرانه يي ځکه چې اړتیا درته لرم»
خو ریښتیني ا و پخه مېنه وايي: « اړتیا درته لرم، ځکه چې راباندې ګرانه يي.»
درنو ملګرو مېنه د خدای ستر نعمت ده، که چیرې مېنه نه وای، نو دا جهان به هم نه وای لکه چې ستر عارف، رحمان بابا وايي:
دا جهان دی خدای له عشقه پیدا کړی--- دهمه واړه مخلوقاتو پلار دی دا
خو دا ټول په قسمت او ټنډې پورې اړه لري، چې څوک زموږ ژوند ته راځي او په څه ډول سره زموږ د زړه واک په لاس کې اخلي.