اې! چېرته ځي؟ ګوره راوګرځه؟
زه لا اوس ژوندی یم
زما د زړه لمبې لا اوس هم تا یادوي
راشه دا هم در سره مړې کړه
ګوره! په یو ځل مې مړ کړه!
ګوره!!!
که چېرې ته ولاړه شي، نو بیا ښایې
زه هېڅکله مړ نشم
راشه ژر تر ژر مې تر تیغ تېر کړه
راشه!!!
پر ما هر څوک تېریږي او بیا نه راځي
خو، ته!
ته داسې مه کوه
راشه دا غر یب یا در پورته کړه او یا یې هم ټولې هیلې ور مړې کړه.
د سازشونو لړۍ په چټکۍ سره روانه ده!!!
نه پوهېږم چې په دې هېواد کې به تر کومه دا سازشونو
دوام لري؟ پرون د پښتون د شملې په سر سازش، نن د
پښتون د عزت په سر سازش او سبا به د پښتون د ورک
کېدو په سر سازش وي. دلته هغه د رحمان بابا شعر را
په ياد شو چې وايي:
خدايه څه شول هغه ښکلي ښکلي خلک
په ظاهر په باطن سپين سپيڅلي خلک
هېڅ خندا مې له دې خلکو سره نشي
ژړوي مې هغه تللي تللي خلک
د افغانستان د معاصر تاريخ په دې وروستيو شپږو
کلونو کې يوازې کوم کس چې خلکو به هغه ريښتينی،
وطن پلوه، ولس پلوه او پاک مجاهد باله، هغه نن هغسې
نه راووت لکه څنګه چې افغان ولس ترې تمه درلوده.
له هغه مهال چې ښاغلی عبدالجبار ثابت د کورنيو چارو
په وزارت کې د کورنيو چارو د پخواني وزير
ښاغلي علي احمد جلالي حقوقي سلاکار و، نو نو موړي
په يو لړ کارونو لکه له کابل ښار څخه د فاحشه خانو د
تړو او دهغوۍ د ويستلو په کار پيل وکړ چې، له هماغه
مهال نه دده شهرت په خلکو کې په غوړېدا شو او بيا چې
کله نوموړی د افغانستان د لوی څارنوال په توګه وټاکل
شو او له اداري فساد سره يې دمبارزې جهاد اعلان
کړ، او د هېواد په ګوټ ګوټ کې يې زياتره لوړ پوړې او
ټېټ پوړې کسان په ادارې فساد باندې تورن او له دندې
ګوښه کړل، نو نوموړي د خلکو په زړونو کې د خپل
ځان د مينې او شهرت ټغر لا خور کړ. خو کله چې د
غبرګولي د مياشتې په ۱۸ نېټه د جمعې مبارکې په ورځ
ښاغلی لوی څارنوال، کابل ښاروال او پروان ولايت د
والي مرستيال د پروان ولايت په لورې يوې شخصي
ميلمستيا ته تلل، په لار کې د ميربچه کوټ په ولسوالی
کې د سړک د بندښت له کبله د ثابت او د شمالي ټلوالي
او دکورنيو چارو وزارت يوه پخواني جنرال
دين محمد جرئت تر منځ لفظي شخړه رامنځته کېږي کوم
چې دعيني شاهدانو له خولې ښاغلی لوی څارنوال په
ځينو کسانو باندې داوبو دبوتلونو واري کوي
چې، همدلته د جرئت وسله وال کسان او عام خلک
لوی څارنوال تر خپلې وسې پورې ښه ډبوي....
خو رابه شو اصلي خبرې ته چې څنګه د هېواد د يوې
باصلاحيتې او لوړ پوړې ادارې چارواکی، هغه هم
داسې چې له ادارې فساد سره يې د مبارزې په وړاندې
د جهاد اعلان کړی وي، داسې زر د سياسي سازشونو
له کبله له خپل دريځه څخه اوړي، ايا خلک به اوس
ښاغلی لوی څارنوال ته د هغه پروني لوی څارنوال په
سترګه ګوري او که د تېرې ورځې د سياسي سازشونو
ښکارشوي لو ی څارنوال په سترګه؟ نور اې کرزيه اې د
پښتنو پر سر تپل شويو مشرانو! د خدای لپاره د هغو بې
وزلو او بې کسو پښتنو لپاره چې همدا اوس اوس په
سپېرو دښتو او وچو غرونو کې پرته له کومې
وسيلې؛ پرته له کومه ارامه ژونده؛ او بې له کومې ګناه
د مستو او شرابي امريکايي پيلوټانو د بريدونو نښې
ګرځي او پرته له کومې اجازې د هغوۍ په کورونو او
کلاوو باندې ورننوزي او ښځه يې د مېړه او مېړه يې د
ښځې تر مخ تلاشي کوي او يا يې هم وژني، بس کړه اې
فرعونه؟؟؟ لږ حيا ولره ستا په پاچاهي پښتو او پښتنو
ته څه ورپاته شول. لا به تر کومه وږل شوی او ډبوول شوی
پښتون د هغه ګېدړ سره پخلا کوي؟!؟
په کار داده چې ثابت د خپل حيثيت د اعادې لپاره په هر
راز قانوني کړنو باندې لاس پورې کړي. پښتون ولس له
ده سره ولاړ دی. هېله کوم چې دی بې هېلې نشي او زړه
ونه غورځوي.
ياددونه: دين محمد جرئت د شمالي غلې ټلوالي هغه جنرال دی، چې
په غلاوو ا شوکماريو کې پوره پوهه لري او يو له هغو بدماشانو
څخه دی چې د کورنيو چارو وزارت د پخواني وزير تاج محمد
وردګ لاس يې د هغه په خپل کاري دفتر کې ور مات کړی و او په
کابل کې د خاور په نوم يوه امنيتي کمپنۍ لري او د کابل ښار او
شاوخوا سيمو په غلاوو او شکوونو کې پراخه ونډه لري.
په درنښت
اووه هغه د ډاډ وړ تمرینونه کوم چې ستاسو
په وجود کې پر نفس اعتماد زیاتولای شي:
۱- تل په مخ څپ کې کښینئ.
۲- د نورو خلکو سترګو او مخ ته کتل، تمرین کړئ.
۳- د خپلې لارې تګ مو ۲۵ په سلو کې زیات کړئ.
۴- په لوړ او جدي اواز سره خبرې کوئ.
۵- د خلکو په جمع کې خپل نظر وایاست.
۶- تل خندان اوسئ.
د خدای (ج) له خوا یو بریښنالیک:
نن چې کله له خوبه راوېښ شوي ډېر خوشاله شوم او تلوار
مې و چې اوس به له ما سره خبرې وکړي، خو ته په خپله
بستره کې همداسې یوې خوا بلې خوا رغړیدلي. کله چې
له خوب را وپاڅېدي، درته کتل مې چې اوس به له
ما سره خبرې وکړي هغه هم ډېرې کمې خبرې او یا هم د
هغه پیښې له کبله چې پرون دې په ژوند کې تر سره شوه
له ما څخه مننه وکړي. خو چې فکر مې وکړ ډېر بوخت وي
هغه هم د ډول ډول خوراکونو په خوړلو او د ډول ډول
کالیو په خوښولو کې چې څه ډول کالي واغوندي.
ولاړې خپل دفتر ته او حاضري دې لاسلیک کړه وروسته
ښه شین چای سره له چاکلیټو سره درته راغی او په څښلو
دې پیل وکړ، دلته بیا ښه درته ځېر شوم چې اوس به لږ
وخت له ما سره د خبرو کولو لپاره بېل کړي، خو لیدل
مې چې د خپل دفتر ځينې کارکوونکي دې د هغوۍ د کار
د ښه نه کولو په خاطر سخت وترټل او سپکې سپورې دې
ورته وویلې. تا په دفتر کې خپله باچاهي چلوله او ما ستا
څارنه کوله. کله چې د مړۍ وخت را ورسید بیا لږ څه
خوشاله شوم چې ښه شو اوس به زما ددې نعمت شکر په
ځای کړي، خوکله چې اشپز مړۍ درته راوړه د یو څو
ګولو په خوړلو سره دې پیشکاب په ګوتو ورټیله کړ او
ورته دې وویل چې: (دا دې څه پاخه کړې!؟!) له مړۍ
خوړلو وروسته ما ویل چې اوس به د ماسپښین د لمانځه
لپاره اودس وکړي د تشناب په لورې ولاړې د ډېرې ګرمۍ
له کبله دې غسل وکړ، خو اودس دې ونه کړ او دلته دې زه
بیا د ډېر انتظار ه سره سره په انتظار پرېښودلم ښه دې
زړه هم کېدول خو ودې نه غوښتل. له دفتر نه د رخصتۍ
وخت راغۍ او ته بېرته په خپل نوي ماډل موتر کې د خپل
کور په لورې ولاړې. کور ته په رسیدو سره دې د کور مخ
ته یو پخوانی ملګری چې ډېر بې وزله شوی و، له تا نه د
څو افغانیو د پور غوښتنه وکړه، دلته په داسې حال کې چې
تا پیسې هم درلودي خو وردې نه کړې اوپه زړه کې دا
درګرځیدل چې دا په خپله غریب دی، نو زما پیسې به
څنګه بېرته راکوي او په ډېره کبرجنه لهجه دې هغه ته
وویل چې زه تا نه پېژنم او کور ته ننوتي. په کور کې دې
سپینګیری پلار اودس کاوه او د مازدیګر د لمانځه
لپاره جومات ته تلوئ او له تا نه یې هم جومات د تلو
غوښتنه وکړه، خو تا هغه ته هو وویل او کوټې ته ولاړې
او په خپل کټ باندې اوږد وغزیدلي او بیا د دنیا په
چورتونو کې ډوب شوي. خو زه لاهماغه شان درته په
انتظار وم. ان تر ماښامه پورې ته په خپلو چورتونوکې
لمبیدلي، زه درته اننظار وم، خو زه دې هېر وم د شپې د
مړۍخوړلو وخت را ورسید کوم چې ښه په زړه پورې مړۍ
هم وه ټوله کورنۍ دې په دسترخوان راټوله شوه هر یوه په
بسم الله سره په مړۍ خوړلو پیل وکړ او وروسته یې په
شکر ایستلو سره بس کړه، خودلته تا نه یوازې دا چې زه
دې دریاد نه کړم، مړۍ دې هم بې بسم الله او بې شکر
ایستلوپای ته ورسوله.
وروسته دې د ماخوستن لمونځ هم نه وکړ او همدا شان
ویده شوي، خو زه ټوله ورځ تاته په تمه وم چې اوس به له
ما سره خبرې وکړي، اما ته په خپل سر او پرته له دې چې
له ما سره مشوره وکړي او له ماڅخه مرسته او عنایت
وغواړي، ورځ دې تېره کړه. اې زما بنده! زه له تا خپه یمه.
ما تاته ښه ژونددرکړ او په ژوند کې مې هره سختي تاته
اسانه کړه، خو تا زه هیر کړی یم. ته بې وفا یې! خو پام کوه
چې کله کله زه هم له داشان کسانو سره سخته بې وفایي
کوم.