پکـــــــــــــــــــــــــــــــــتیکا

د هارون باچا د یوې سندرې شعر

pashtun — Thu, 31 Dec 2009 09:54:15 GMT

ګل کرم اغزي خیږي حیران یمه حیران

هر څه په تندي کېږي حیران یمه حیران

دا د حسن لمر چې درنه پورې غاړه پریوزي

څنګه دي خاني کېږي حیران یمه حیران

سوځمه هر څو که د لمبو په منځ کې پروت یم

بیا مې هم یخني کېږي حیران یمه حیران

دغه د وطن حسن شناس کي چې يي ویني

یووې او په سپرلي کېږي حیران یمه حیران

ته د اباسین په غاړه وچي شونډي ناست یي

ستا هم زندګي کېږي حیران یمه حیران

په دې کې به مو خیر وي

pashtun — Thu, 31 Dec 2009 08:41:08 GMT

په پخوا زمانو کې یو پاچا و او یو وزیر یي درلود.

د پاچا وزیر به تل دا ویل چې، هره پیښه چې کېږی هغه زموږ په خیر ده.

یوه ورځ پاچا په یوه تیزه چاړه باندې خټکۍ جلا کاوه چې ناګهانه یي ګوته هم ور سره پري کړه. وزیر چې هلته ناست و، نو یي وویل: اندیښنه مه کوه هر څه چې کېږي هغه ستا په خیر دي. پاچا د وزیر د دې خبرې په اوریدو سره عصباني شو او خپلو عسکرو ته یي امر وکړ چې وزیر په بند کې واچوي. څو ورځي وروسته پاچا له خپلو عسکرو سره یوه ځنګله ته ولاړ او هلته يي په ښکار باندې پیل وکړ. پادشاه په داسې حال کې چې په اسپ باندې سپور وو اخیر يي په ځنګله کې خپله لاره ورکه کړه. پادشاه هرې خواته ولاړ خو خپل عسکر يي پیدا نه کړل عسکر هم په خپل پاچا پسې ګرځیدل. اخیر پاچا په دې ځنګله کې داسې یوې قبیلې ته ورسید چې هغوئ خپلو خدایانو ته د قربانۍ مراسم پر ځای کول. ناګهانه خلکو پاچا ته پام شو او د پاچا د ښایسته څیرې په لیدلو سره ټول خوشاله شول، ځکه چې د هغوئ په زړونو کې داسې ور وګرځیدل چې د خپلو خدایانو لپاره تر ټولو ښه قرباني همدا پاچا ده. هغوئ پاچا ونیو او له اسپ نه يي راښکته کړ او د خپلو خدایانو د مجسمې مخته يي وتاړه تر څو يي ووژني. ناګهانه د دې قبیلې یوه سړي چیغه کړه او ويي ویل: « هی!!! موږ نشو کولای دا سړی د خپلو خدایانو لپاره قرباني کړو، ځکه چې د هغه وجود ناقص ده. راشئ او د هغه ګوته وګورئ چې پرې سوې ده.»

وروسته د دې قبیلې خلکو هغه بیرته ازاد کړ او له مرګ څخه بچ شو.

کله چې پاچا خپلې ماڼۍ ته ورسید نو يي وزیر را وغوښت او ورته يي وویل: « زه ستا د دې خبرې په حکمت اوس پوه شوم چې تل به تا ویل هر څه چې پیښیږي هغه زموږ په خیر وي. ځکه چې زه له داسې خلکو سره مخامخ شوی وم چې زه يي خپلو خدایانو ته قرباني کولم، خو کله چې يي زما پري شوي ګوته ولیدله نو يي بیرته ازاد کړم. اوس ته دا راته ووایه چې زندان ته ستا په تګ سره تا ته کوم خیر در ورسید او که یه؟»

وزیر ورته وویل: « زما ګرانه پاچا ته نه ویني چې، که چیرته زه زندان ته نه وای تللی نو به د تل په څير زه له تا سره وای او په همدې ځنګل کې چې ته له وژلو بچ شوي، اخیر به یي زه قرباني کولم. نو څرګنده شوه چې زما بندي کېدل هم زما په ګټه او خیر پای ته ورسیده.

کلک ایمان ولرئ او په دې پوه شئ چې هر څه چې پیښیږي هغه د خداي پاک غوښتنه ده.

رڼا

pashtun — Wed, 30 Dec 2009 13:52:27 GMT

اوږده شپه به زه سبا کړم****** ستا تصویر ته بې رڼا کړم

ټول غـــــــــــمونه د دنــــیا به****** زه هیر ستا په یوه خندا کړم

د ژبې ټپ

pashtun — Tue, 29 Dec 2009 09:56:15 GMT

د ژبې ټپ

یو هلک و چې شه تربیه یي نه درلوده او په هره وړه خبره به یي اعصاب خرابیدل او له خلکو سره به یي جګړې کولې. بله ورځ یي پلار هغه ته یوه بوجۍ میخونه ورکړل او ورته یي وویل، هر کله چې عصباني کېدي نو له دې بوجۍ څخه یو دانه میخ در اخله او په دیوال باندې یي ټک وهه.

په لومړۍ ورځ باندې دې هلک نږدې ۳۷ میخونه د خپلو اعصابو د خرابیدا په خاطر ټک وهل. څو اوونۍ تیري شوي او دې هلک همداسې کاوه، خو په اخیره کې يي په دیوال باندې د وهل کېدونکو میخونو شمېره را ټیټه شوه. هغه پوه شو چې، د خپلو اعصابو کنټرولیدل پر دیوال باندې د میخونو ټک وهلو ته ډېره اسانه ده.

اخیر هغه ورځ را ورسیده چې دا هلک هېڅ نه عصباني کېده. هغه دا خبره پلار ته وکړه، نو پلار يي هم ورته وویل، هر کله چې دې خپل اعصاب کنټرولاوه، نو همدا ټک وهل شوي میخونه یو یو له دیوال څخه بیرته راباسه.

څو ورځې تیري شوي او وروسته بیا زوی پلار ته وویل چې، له دیوال نه يي ټول میخونه را ویستل. پلار د زوی لاس ونیو او هغه دیوال ته یي وروست او ورته یي وویل:« زما ګرانه زویه! تا ښه کار وکړ او ودې کولای شول تر څو په خپل خښم باندې بریالی شي. خو د دې دیوال سورو ته وګوره. دا دیوال نور لکه د پخوا په شان روغ رمټ نه ده. کله چې ته د عصبانیت په مهال کومې خبرې کوي، نو هغه خبرې هم په خلکو باندې دا شان اغیزې کوي. ته کولای شي د یوه انسان زړه په چاقو سره ووهي او چاقو بیرته ترې راوباسي، خو که بیا ته هر څومره له هغه کس څخه عذر او بښنه وغواړي، کومه ګټه به ونه لري. ځکه چې هغه ټپ به د تل لپاره وي. نو په یاد لره چې د ژبې ټپ هم د چاقو د ټپ په شان دړدناک ده.

ته نو ته يي

pashtun — Tue, 29 Dec 2009 09:47:15 GMT

بې له تا، زه په پسرلې کې مړاوی یم

بې له تا، د دې سحرا هوسۍ لیوانې ښکاري

بې له تا، دا تور غر تور دیو را ته ښکاري

ته چې راسره يي، زه په پسرلي کې را زرغونیږم

ته چې راسره يي، دا ارته سحرا را ته ماڼۍ ښکاري

ته چې را سره يي، دا تورغر راته د زړه کلا ښکاري

له لندن نه د یوې پښتنې مسافرې خور شعر

pashtun — Wed, 23 Dec 2009 10:15:15 GMT

بيګا ه مې خوب ليدلو چــــــــــــې ګلان مې په حال ژاړي
اغزي ورسره مله وي بلــــــــــــــــــبلان مې په حال ژاړي
له خيله ورکه شوی زاڼه هــــــــــــــــــــــــرې خواته تلمه
دا ښکلي ښکلي ستوري شين اسمان مې په حال ژاړي
ســــــــــــــــــيلۍ د پرديسيو مې دهيلو ډيوې مړې کړې
غاټول په زړه زخمي ول بوراګان مې په حـــــــــــــال ژاړي
معصومې توتکــــــــــــــــــــــــۍ غوندې له ويرې رپيد مه
پرون چې مې دښمن هغه کارغان مې په حـــــــال ژاړي
په غبرګو زولنو ومه بيلــــــــــــــــــــــــــتون په پښو تړلي
مرګي وه غيږه خلاصه خوارمان مې په حـــــــــــــال ژاړي
نوبت کې وم ولاړه زه دتورو غرو ښــــــــــــــــــــــــامار ته
سينګار مې ورته کړلو خو پيزوان مې په حــــــــــال ژاړي

د لوغړن او کرغېړن کرزي نوې کابېنې ته!!!

pashtun — Tue, 22 Dec 2009 06:00:15 GMT

پـت مــــــــــــې دوطــــــن اود پښــــــــــــــتو درسره وپالی
نــــــورخـــــــــومې قاتل ته قهـــــــــــــرمان راباندې مه وایه

هــــــر څو که غـــــــربت او بې وســـــۍ خـــوله راتړلي ده
ګــــــــور ه نوشیطان ته خو انسان راباندې مــــــــــــــه وایه

ښـه جيبونه يـې ډک کړل اوس به چپ ورته ور وړاندي کړي
ډلــــــې ته دغــــــــــــــــــــلوخو وزيران راباندې مـــــــه وایه

د دې شعر شاعر نه پيژنم، که تاسو یي پيژنئ، نو مهرباني وکړئ ماته يي را ایمیل کړی

pashtun — Mon, 07 Dec 2009 05:38:49 GMT

که زه پاک او بې ګناه یم دا په خپله لو ګناه ده

و دې نه لید هغه یوسف چې زندان يي اخیر ځای شو

پرون شپه

pashtun — Mon, 07 Dec 2009 04:44:01 GMT

پرون شپه مې یوه پرښته درولیږله تر څو تا وویني، خو ته ویده وي او هغه پرښته بیرته ژر راغله!

پوښتنه مې ترې وکړه چې ولې داسې ژر راغلي؟

ویل يي چې هېڅ پرښته نه غواړي بله پرښته وویني!

باران

pashtun — Wed, 02 Dec 2009 11:45:06 GMT

بارانه واوره لږ مې لوند کړه

لوند هم نه لږ مې پاک کړه

پاک له ګناهونو